ΑΡΧΙΚΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ Πάτησε μόνος του το κουμπί της αυτοκαταστροφής

Πάτησε μόνος του το κουμπί της αυτοκαταστροφής

Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει για τον απαράδεκτο Αραβίδη, σχολιάζει την εικόνα της ΑΕΚ, τη διαιτησία και την επόμενη μέρα.
aravidis

Το ρολόι έδειχνε το 93’… Άντε θα κάνουμε νορμάλ ΑΕΚούγεννα σκεφτόμουν μετά την ορθή ακύρωση του offside γκολ του Μιχαήλ… Αμ δε, αυτή η ομάδα έχει φάει μούντζα και δεν πρόκειται να σηκώσει κεφάλι…

Θα ξεκινήσω με μία μίνι αναδρομή. Το «InstaSport.gr» είχε αποκαλύψει στις 18 Νοεμβρίου, ότι Αραβίδης και Πέκχαρτ, τα συμβόλαια των οποίων ολοκληρώνονται το καλοκαίρι, είναι στην κόψη του ξυραφιού και ότι το επόμενο διάστημα θα κριθούν για το αν θα παραμείνουν στο ρόστερ. Σας είχαμε ενημερώσει για την τελευταία ευκαιρία που είχαν πλέον στα πόδια τους για να ανατρέψουν την αρνητική εικόνα που είχαν αφήσει μέχρι το συγκεκριμένο χρονικό σημείο της αγωνιστικής περιόδου.

Στις 23 Νοεμβρίου αμέσως μετά την επίσκεψη του Δημήτρη Μελισσανίδη στα Σπάτα αποκαλύψαμε ότι ο Χρήστος Αραβίδης είναι «τελειωμένος» και ό,τι δεν πρόκειται να του ανανεωθεί το συμβόλαιο. Μάλιστα είχαμε γράψει και τους λόγους για τους οποίους είχε παρθει η συγκεκριμένη απόφαση και είχαμε υπογραμμίσει πως μόνο ένα… θαύμα θα τον διατηρούσε στο ρόστερ με την υποσημείωση ότι δεν γίνονται θαύματα στις μέρες μας.

Χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ, ο Αραβίδης έβγαλε από τη… δύσκολη θέση την ΑΕΚ. Με την ανόητη, αδικαιολόγητη και απαράδεκτη ενέργειά του  εξέθεσε τον εαυτό του, «γκρέμισε» όλα όσα είχε «χτίσει» με κόπο και προσπάθεια και πάτησε το κουμπί της αυτοκαταστροφής. Δυστυχώς για τον 29χρονο επιθετικό, η καριέρα του στην ΑΕΚ ολοκληρώνεται άδοξα και αποκλειστικός υπεύθυνος είναι μόνο αυτός και κανένας άλλος.

Από το καλοκαίρι έδωσε πολλές αφορμές. Οι περισσότερες έχουν γραφτεί. Υπάρχουν και άλλες που «θάφτηκαν». Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πήρε… συγχωροχάρτι. Όμως αντί να βάλει το κεφάλι κάτω και να δουλέψει, αγκιστρώθηκε στη σχέση που είχε αναπτύξει με τον κόσμο και επιδίωξε να επιβιώσει μέσω αυτής. Χθες, είδε τον ίδιο τον κόσμο που έφτασε στο σημείο να τον αποθεώνει -υπερβολικά για τα όσα έχει προσφέρει στην ΑΕΚ- να του γυρνάει την πλάτη και να τον αποδοκιμάζει. Γιατί; Γιατί ακόμα και η ανοχή έχει τα όριά της.

Αλήθεια, αν μετά τις δύο νίκες στα ισάριθμα πρώτα ματς της σεζόν με Ξάνθη και Βέροια, παίζονταν… παιχνίδια πίσω από την πλάτη του Αραβίδη, χθες τι ακριβώς παίχτηκε στο ΟΑΚΑ; Τι έφταιξε και μόλις στο 9′, όταν δεν είχε γίνει τίποτα απολύτως που να ανεβάσει τους παλμούς του και να του τσιτώσει τα νεύρα και «σκότωσε» και μάλιστα… εν ψυχρώ την ΑΕΚ; Διότι αν δεν είχε αποβληθεί η ΑΕΚ με την εικόνα που έδειξε ενδεχομένως και να κέρδιζε. Θα είχε περισσότερες πιθανότητες τουλάχιστον από όσες όταν έμεινε με δέκα.

Πλέον το τέλος είναι οριστικό και προδιαγεγραμμένο. Και η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική του. Διότι ακόμα και αν δεν έμενε, το πιστεύω ειλικρινά, ότι αυτό δεν ήταν το φινάλε που θα είχε ονειρευτεί να έχει η καριέρα του με την κιτρινόμαυρη φανέλα και το νούμερο 21 στην πλάτη του.

Και για να μη νομίσει κανείς ότι επιδιώκω να κάνω παιχνίδια -τα αφήνω σε άλλους, μετρ του είδους που… φυτοζωούνε μέσα από αυτά- θα κάνω μία σύγκριση. Όταν γράψαμε κάτι που έβγαινε μέσα από το ρεπορτάζ για το μέλλον του Αραβίδη και του Πέκχαρτ, ήταν αμφότεροι στο ίδιο σημείο εκκίνησης (ενδεχομένως ο Έλληνας επιθετικός να ήταν και σε καλύτερη μοίρα).

Δείτε λοιπόν πως λειτούργησε έκτοτε ο Τσέχος που δεν έχει πουλήσει ποτέ του οπαδιλίκι και πως ο Αραβίδης. Πως επιχείρησε και εκμεταλλεύτηκε ο ένας την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε (χωρίς ακόμα να έχει εξασφαλίσει το μέλλον του) και πως ο άλλος. Με νέο μάλιστα προπονητή που έδωσε ίσες ευκαιρίες και δεν είχε… προηγούμενα μαζί τους (διότι ο πρώην ήταν δήθεν κακός και μεροληπτούσε). Αλήθεια, μία συγγνώμη προς τον κόσμο της ΑΕΚ δεν έπρεπε να ζητήσει; Μία απλή απορία εκφράζουμε. Διότι όσο και αν ήθελε να… ανοίξει η γη και να τον καταπιεί, οι σπουδαίοι φαίνονται στα δύσκολα…

Πάμε τώρα και στα του παιχνιδιού. Η ΑΕΚ έκανε το καλύτερο παιχνίδι της επί Μοράις, αλλά δυστυχώς για αυτή το αποτέλεσμα ήταν μία από τα ίδια. Μηδέν εις το… πηλίκον. Προσωπικά θεωρώ ότι στο 11 εναντίον 11 ο ΠΑΣ δε θα είχε καμία τύχη. Ο Αραβίδης όμως φρόντισε να αλλάξει τις ισορροπίες.

Η ΑΕΚ παρότι έπαιξε με δέκα παίκτες είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων, απειλήθηκε από μία καλή ομάδα ελάχιστες φορές παρότι αγωνιζόταν με αριθμητικό μειονέκτημα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις και τις φάσεις δεδομένων των συνθηκών για να πάρει το παιχνίδι. Σκεφτείτε μόνο ότι με παίκτη λιγότερο η ΑΕΚ είχε την κατοχή της μπάλας σε ποσοστό 52%. Είχε 11 τελικές έναντι 10 εκ των οποίων οι τρεις του ΠΑΣ είναι στις καθυστερήσεις, όταν δεν είχε τίποτα να χάσει και βγήκε άναρχα μπροστά μέχρι και με τον Περιστερίδη! Είχε λιγότερα λάθη (44 έναντι 53), περισσότερα κόρνερ (6-3) και λιγότερα φάουλ (12-14).

Είναι λοιπόν υποχρέωσή μου να αποδώσω αρκετά credit στον Ζοζέ Μοράις. Για τις αλλαγές αυτό που έχω να του καταλογίσω είναι ότι μέχρι το γκολ δεν είχε δώσει εντολή σε παίκτη να σηκωθεί για ζέσταμα. Άρα δεν είχε plan b. Μετά το 1-0 προσπάθησε να διαχειριστεί σωστά το παιχνίδι. Έβγαλε τον Μάνταλο που δεν… μάγευε για να βάλει τον φρέσκο Γαλανόπουλο και να κερδίσει σε τρεξίματα. Λογική αλλαγή.

Αντικατέστησε και τον Πάτο που ήταν πολύ καλός και περίμενε από τον «φρέσκο» Λάζαρο μία ενέργεια. Όταν έχεις την ποιότητα του Χριστοδουλόπουλου τη φάση του 80′ την «τελειώνεις». Κάνε πλασέ και ας πάει άουτ ρε αδερφέ! Δεν μπαίνεις με τη μπάλα στα δίχτυα… Ο Αργεντινός είχε κουραστεί και δικαιολογημένα βγήκε. Δεν χάθηκε το ματς από αυτή την αλλαγή. Εξάλλου τον Λάζαρο έβαλε, όχι τον… Πουθενίδη, μην τρελαθούμε κιόλας.

Η αλλαγή που επηρέασε ήταν η αντικατάσταση του Πέκχαρτ, ο οποίος όντως ήταν κουρασμένος. Έκανε υπερπροσπάθεια ο Τσέχος και πρέπει να του αναγνωριστεί. Αλλά η αποχώρησή του αφαίρεσε από την ΑΕΚ ύψος και αυτό το εκμεταλλεύτηκε ο ΠΑΣ στις στατικές φάσεις των τελευταίων δευτερολέπτων. Ο Βάργκας (αφού έλειπε ο άρρωστος Αλμέιδα) επ’ ουδενί δεν μπορούσε να κάνει ότι έκανε ο Πέκχαρτ σε πολλές φάσεις. Να «καθαρίσει» με το κεφάλι και παρότι μπήκαν δύο γκολ οφσάιντ, το ένα μέτρησε και η ΑΕΚ θα κάνει μαύρα Χριστούγεννα.

Αυτό που με ικανοποίησε ήταν οι δηλώσεις του Μοράις, για τον οποίο έχω εκφέρει γνώμη και αυτή δεν αλλάζει. Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Εδώ όμως κρίνουμε για αυτό που είδαμε και ακούσαμε χθες. Η νοοτροπία: «εγώ δεν μπορώ να αλλάξω την απόφαση ενός διαιτητή, όμως μπορώ να αλλάξω τη νοοτροπία των παικτών με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Αυτό πρέπει να κάνει η ΑΕΚ. Αμφιβάλλω αν μπορεί να το κάνει ο Πορτογάλος. Όμως αυτή είναι η ορθή λογική.

Ο Μοράις δεν στάθηκε ούτε στην τύχη, ούτε στη μοίρα, ούτε στην κλάψα για το διαιτητικό λάθος. Επικεντρώθηκε στην ουσία. Για τη διαιτησία οφείλει να «καθαρίσει» η διοίκηση. Για το ότι οι παίκτες της ΑΕΚ στα τελευταία λεπτά κάθε αγώνα χαλαρώνουν και είναι αλλού για αλλού (π.χ. στην Τούμπα, με τον Ατρόμητο, στην Καρδίτσα, στην Κέρκυρα), πρέπει να κάνει κάτι ο προπονητής. Θα είναι ο Πορτογάλος, θα είναι κάποιος άλλος (που για μένα πρέπει να είναι), ας αποφασίσουν αυτοί που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι.

Σε ό,τι αφορά στη διαιτησία. Το χθεσινό αποτελεί ξεκάθαρη αλλοίωση αποτελέσματος. Χθες κλάπηκαν δύο βαθμοί από την ΑΕΚ. Δεν ήταν όπως στην Τούμπα. Δεν δίνω δόλο στον βοηθό (που είδε δευτερόλεπτα νωρίτερα μία επίσης πολύ δύσκολη φάση), αλλά όφειλε να το δει. Για αυτό πληρώνεται άλλωστε. Για να βλέπει. Αν δεν μπορεί, ας πάει σπίτι του, ας φάει ψάρια…

Όσο για τη φάση του γκολ του Πέκχαρτ, ας αποφασίσουμε κάποια στιγμή τι ακριβώς θέλουμε. Διότι δε γίνεται να κάνουμε κριτική βάσει του αποτελέσματος που μας… συμφέρει. Ο Τίκας φαίνεται από το replay ότι είναι έτοιμος να δώσει πέναλτι (και ενδεχομένως στη συνέχει να αποβάλλει τον Περιστερίδη). Βλέπει πως ο Πέκχαρτ σκοράρει και ορθά κατακυρώνει το γκολ…

Άφησα για το τέλος την άσχημη εικόνα στο γήπεδο. Πάλι λίγος ο κόσμος στο ΟΑΚΑ, πάλι είχαμε «ελεύθερη μετακίνηση» οπαδών στις εξέδρες. Ελήφθη το μήνυμα ή να είχαμε να λέγαμε;

ΥΓ: Χρειάζονται άμεσα γενναίες αποφάσεις. Να γίνουν κινήσεις σε πολλά επίπεδα που θα αλλάξουν άρδην το κλίμα. Να μπει βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο και να γίνουν σοβαρές επενδύσεις. Όχι για να σωθεί η χρονιά. Αλλά για να οργανωθεί από τώρα η επόμενη. Η φετινή έχει χαθεί…

ΥΓ2: Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν αποτυπώνεται απόλυτα η έλλειψη συγκέντρωσης και το αριθμητικό πλεονέκτημα (λόγω της αποβολής του Αραβίδη και της ανόδου και του Περιστερίδη). Τρεις παίκτες του ΠΑΣ μετά την κεφαλιά του Τζημόπουλου κάνουν ανενόχλητοι βόλτα μέσα στην μικρή περιοχή της ΑΕΚ.

ΥΓ3: Στη δεύτερη φωτογραφία απλά επιβεβαιώνεται το εγκληματικό λάθος του πρώτου βοηθού Πολυχρόνη Κωστάρα από την Αιτωλοακαρνανία.

 

sprite-70

sprite-71

 

 

Leave a Reply